درمان اسهال در خانه

درمان اسهال در منزل

قبل از شروع توضیحات درمان اسهال در منزل باید گفت. این پست به این معنی نیست که تنها با رعایت این موارد درمان اسهال در منزل صد در صد امکان پذیر است. این پست تنها به شما میگوید چگونه در منزل از بیمار مبتلا به اسهال مراقبت شود. بعضی موارد اسهال نیاز به ویزیت پزشک علاوه بر این درمان ها را دارد.

اما درمان اسهال در منزل چگونه است؟

برای درمان اسهال در منزل مایعات کافی بنوشید:

اگر اسهال خفیف تا متوسط دارید، معمولا می توانید از طریق نوشیدن مایعات اضافی در خانه خود را درمان کنید. این مایعات باید شامل آب، نمک و قند باشد. پودر ORS حاوی این مواد ضروری است.

مصرف مایعات کافی بهترین راه و اولین راه برای درمان اسهال در منزل است. همچنین آب میوه و نوشابه های طعم دهنده همراه با کراکر های شور و سوپ یا سوپ ممکن است قابل قبول باشند. البته آب میوه ای که در منزل توسط خود شما تهیه شده باشد و از اضافه کردن شکر و قند به آن خود داری نموده اید.

یک راه آسان برای اینکه بدانید بدنتان کم آب است یا خیر. بررسی رنگ ادرار است. اگر دفعات و حجم ادرار در فرد مبتلا به اسهال کاهش یافته و رنگ آن زرد پررنگ یا نارنجی است. این فرد کم آبی دارد و لازم است مایعات بیشتری بنوشد. به طور معمول، ادرار باید زرد کم رنگ یا تقریبا بدون رنگ باشد.

اگر فردی دچار کم آبی نباشد معمولا هر 4 تا 5 ساعت یکبار ادرار می کند.

اگر بدنتان دچار کم آبی متوسط تا شدید است و توانایی نوشیدن مایعات کافی را ندارید بهتر است جهت دریافت مایعات از طریق رگ ( سرم درمانی) به پزشک مراجعه منید. البته دقت داشته باشید که تشخیص نیاز یا عدم نیاز شما به سرم درمانی بر عهده پزشک است.

مواد غذایی مهم در درمان اسهال در منزل:

در واقع در زمان اسهال نمی توان مصرف ماده غذایی خاصی را در اولویت قرار داد. اما به صورت کلی توصیه می شود از مصرف غذاهایی که موجب شل شدن مدفوع می شوند پرهیز گردد. با این حال، تغذیه مناسب در طول یک دوره اسهال حاد مهم است. اگر اشتها نداشته باشید، می توانید برای مدت کوتاهی فقط مایعات بنوشید. اگر اسهال آبدار دارید، نشاسته و غلات (مانند سیب زمینی، رشته فرنگی، برنج، گندم و جو) با نمک توصیه می شود. کراکر، موز، سوپ و سبزیجات پخته شده نیز ممکن است خورده شود.

پیشگیری از گسترش میکروب در منزل:

فرد مبتلا به اسهال باید مراقبت های بهداشتی را رعایت کند. او باید از انتقال عامل اسهال به سایر افراد در منزل پیشگیری کند. تا زمانی که اسهال ادامه یابد، انتقال عامل آن امکان پذیر است. میکروارگانیسم هایی که باعث اسهال می شوند از دست به دهان گسترش می یابد؛ شستشوی دست، مراقبت از پوشک در اطفال و ممانعت از کار یا مدرسه، راه های متعددی برای جلوگیری از آلوده شدن خانواده و دیگر مخاطبین است.

شست و شوی دستها:

شست و شوی دستها یک راه موثر برای درمان اسهال در منزل است. دست ها باید با آب و صابون ساده یا صابون ضد باکتری مرطوب باشند و 15 تا 30 ثانیه با هم مخلوط شوند. توجه ویژه به ناخن ها، بین انگشتان دست و مچ دست های خود داشته باشید. دست ها را به طور کامل بشویید. از یک حوله تک و اختصاصی استفاده کنید.

اگر مواد شوینده در اختیار ندارید استفاده از محلول های ضد عفونی کننده الکلی بسیار موثر است. این مواد را می توانید از داروخانه ها تهیه کنید. تمام دستان خود را با مقدار مناسبی از محلول الکلی آغشته کنید. دقت کنید زیر ناخن ها و مچ دستها نیز به محلول آغشته شود. تا زمان خشک شدن محلول دست ها را به هم بمالید. هنگامی که به آب و شوینده دسترسی پیدا کردید، دستها را با آب و صابون بشویید.

بعد از تغییر دادن یک پوشک قبل و بعد از آماده کردن غذا و غذا، بعد از رفتن به حمام، پس از دست زدن به زباله یا لباس های کثیف، پس از دست زدن به حیوانات یا حیوانات خانگی و پس از دمیدن بینی و یا عطسه کردن، دست ها را تمیز کنید.

داروهای کاهنده اسهال:

اگر تب (درجه حرارت بیش از 100.4 درجه فارنهایت و یا 38 درجه سانتیگراد) وجود نداشته باشند و مدفوع خونی نباشد. این داروها علت اسهال را درمان نمی کنند، اما به کاهش فرکانس حرکت روده کمک می کند. اگر اسهال شدید است به این دارو ها اکتفا نکنید و به پزشک مراجعه کنید.

برخی دارو ها با مشورت دکتر داروساز بدون نسخه قابل تهیه هستند اما نه همه آنها.

آنتی بیوتیک ها:

در اغلب موارد اسهال حاد، آنتی بیوتیک ها مورد نیاز نیستند و در صورتی که به طور نامناسب مورد استفاده می توانند اسهال را بدتر کنند یا عوارض بیشتری را ایجاد کنند. آنتی بیوتیک ها ممکن است در شرایط خاص توصیه شوند، مثلا اگر علائم یا نشانه های زیر را داشته باشید:

● بیش از هشت مدفوع شل در روز، کم آبی، نشانه هایی که بیش از یک هفته ادامه می یابند، یک سیستم ایمنی ضعیف، و کسانی که نیاز به بستری دارند.

با این حال، تصمیم به استفاده از آنتی بیوتیک ها بر عهده پزشک است و بعد از معاینات کافی انجام می شود.